Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

Faktoring a forfaiting
Zachowanie płynności finansowej jest dla każdego przedsiębiorstwa sprawą priorytetową. Od niej bowiem zależy rozwój lub upadek danej firmy. Aby zabezpieczyć swoją bytność na rynku, warto korzystać z finansowania zewnętrznego. Dobrymi ku temu narzędziami są faktoring i forfaiting.

 

W tym artykule zdefiniujemy oba pojęcia oraz przedstawimy 3 najważniejsze różnice między nimi. Faktoring a forfaiting. Czym więc forfaiting różni się od faktoringu? Po odpowiedź na to pytanie zapraszamy do lektury niniejszego tekstu.

 

Forfaiting co to jest?

Zacznijmy od bardziej złożonej z tych usług. Definicja forfaitingu przedstawia się następująco. Jest on instrumentem finansowym, który wykorzystywany jest w handlu zagranicznym oraz przy długich terminach płatności. Sprowadza się do sytuacji, kiedy to nasze przedsiębiorstwo sprzedaje daną wierzytelność o odroczonym terminie płatności instytucji finansowej. 

Dedykowana do tego instytucja nabywa jej należność w postaci weksli i według uzgodnionej stopy dyskontowej. Wyłącza jednocześnie prawo regresu w stosunku do naszego przedsiębiorstwa. W rezultacie firma forfaitingowa bierze na siebie ryzyko niewypłacalności naszego zagranicznego kontrahenta.

 

Czym jest faktoring?

Prostszą formą finansowania jest faktoring. Polega on na konwersji faktur z odroczonym terminem płatności na gotówkę. A precyzyjniej – na sprzedaży faktorowi nieprzeterminowanej wierzytelności. Firma korzystająca z powyższej usługi, otrzymuje gotówkę natychmiast i to od firmy finansującej. Podobnie, jak forfaiting, także i faktoring wykorzystywany może być w handlu zagranicznym

Proces faktoringu wygląda następująco.

  • Kontrahent przekazuje nam faktury z odroczonymi terminami płatności.
  • Przekazujemy je firmie faktoringowej.
  • Otrzymujemy od niej równowartość kwoty zawartej na fakturze.
  • Wraz z upływem okresu odroczonej płatności nasz kontrahent spłaca swoje zobowiązanie nam lub firmie finansującej.

 

Jakie są różnice między faktoringiem a forfaitingiem?

Mimo tego samego celu oraz fonetycznego podobieństwa obie usługi sporo dzieli.  Poniżej przedstawiamy najważniejsze różnice między nimi. 

 

Różnica nr. 1 – zasięg i dostępność usługi faktoringu i forfaitingu

Forfaiting jest narzędziem tyczącym się handlu zagranicznego. Faktoring natomiast, oprócz wymiany międzynarodowej, wykorzystywany jest również przy obrocie krajowym.

Wiąże się z tym fakt, że faktoring jest usługą znacznie mniej skomplikowaną. Korzystają z niego najmniejsze firmy jak i te nowe na rynku. Forfaiting natomiast tyczy się większych przedsiębiorstw.

 

Różnica nr. 2 – cena faktoringu i forfaitingu

Drugą, najważniejszą różnicą jest fakt, że forfaiting jest usługą znacznie droższą niż faktoring. Dzieje się tak z oczywistych względów: pierwsza z wymienionych ukierunkowana jest na długie terminy spełnienia świadczenia. Sięgają one nawet 10 lat. Forfaiter ponosi większe ryzyko kursowe i polityczne. W przeciwieństwie do faktoringu forfaiting jest bez regresu. 

Warto nadmienić także o różnicach samym sposobie rozliczania się z firmą finansującą. W przypadku faktoringu instytucja oferująca usługę wypłaca firmie z niej korzystającej kwotę w wysokości od 70% do 90% wierzytelności. Instytucja oferująca forfaiting wypłaca zaś z góry swemu klientowi 100% wartości wierzytelności pomniejszonej jednak o stopę forfaitingową.

 

Różnica nr. 3 – Jednorazowość forfaitingu i wielorazowość faktoringu

Ze względu na swoją prostotę, usługa faktoringu jest też bardziej elastyczna. Objawia się to choćby tak, że umowa faktoringu może być terminowa lub bezterminowa. Może też tyczyć się jednocześnie kilku wierzytelności. 

Umowa forfaitingu ma charakter wyłącznie jednorazowy. Dotyczyć może też tylko jednej wierzytelności. W przypadku, kiedy chcemy jednak pozyskać takie finansowanie dla kilku transakcji, zmuszeni jesteśmy do zawarcia osobnego kontraktu dla każdej z nich. 

 

Podsumowanie – zestawienie faktoringu z forfaitingiem

Obie opisane w powyższym artykule formy finansowania stanowią dobry sposób na zapewnienie swojej firmie płynności finansowej. Każdą z nich z powodzeniem i stosować można na zagranicznych rynkach. O ile jednak forfaiting ukierunkowany jest na przedsiębiorców realizujących duże kontrakty zagraniczne z odległym w czasie terminem płatności, tak faktoring jest usługą bardziej elastyczną i wygodną. Ostateczna odpowiedź, która z nich okaże się dla nas korzystniejsza, zależy jednak od indywidualnych potrzeb naszego przedsiębiorstwa.

 

Faktoring a forfaiting
Zachowanie płynności finansowej jest dla każdego przedsiębiorstwa sprawą priorytetową. Od niej bowiem zależy rozwój lub upadek danej firmy. Aby zabezpieczyć swoją bytność na rynku, warto korzystać z finansowania zewnętrznego. Dobrymi ku temu narzędziami są faktoring i forfaiting.

 

W tym artykule zdefiniujemy oba pojęcia oraz przedstawimy 3 najważniejsze różnice między nimi. Faktoring a forfaiting. Czym więc forfaiting różni się od faktoringu? Po odpowiedź na to pytanie zapraszamy do lektury niniejszego tekstu.

 

Forfaiting co to jest?

Zacznijmy od bardziej złożonej z tych usług. Definicja forfaitingu przedstawia się następująco. Jest on instrumentem finansowym, który wykorzystywany jest w handlu zagranicznym oraz przy długich terminach płatności. Sprowadza się do sytuacji, kiedy to nasze przedsiębiorstwo sprzedaje daną wierzytelność o odroczonym terminie płatności instytucji finansowej. 

Dedykowana do tego instytucja nabywa jej należność w postaci weksli i według uzgodnionej stopy dyskontowej. Wyłącza jednocześnie prawo regresu w stosunku do naszego przedsiębiorstwa. W rezultacie firma forfaitingowa bierze na siebie ryzyko niewypłacalności naszego zagranicznego kontrahenta.

 

Czym jest faktoring?

Prostszą formą finansowania jest faktoring. Polega on na konwersji faktur z odroczonym terminem płatności na gotówkę. A precyzyjniej – na sprzedaży faktorowi nieprzeterminowanej wierzytelności. Firma korzystająca z powyższej usługi, otrzymuje gotówkę natychmiast i to od firmy finansującej. Podobnie, jak forfaiting, także i faktoring wykorzystywany może być w handlu zagranicznym

Proces faktoringu wygląda następująco.

  • Kontrahent przekazuje nam faktury z odroczonymi terminami płatności.
  • Przekazujemy je firmie faktoringowej.
  • Otrzymujemy od niej równowartość kwoty zawartej na fakturze.
  • Wraz z upływem okresu odroczonej płatności nasz kontrahent spłaca swoje zobowiązanie nam lub firmie finansującej.

 

Jakie są różnice między faktoringiem a forfaitingiem?

Mimo tego samego celu oraz fonetycznego podobieństwa obie usługi sporo dzieli.  Poniżej przedstawiamy najważniejsze różnice między nimi. 

 

Różnica nr. 1 – zasięg i dostępność usługi faktoringu i forfaitingu

Forfaiting jest narzędziem tyczącym się handlu zagranicznego. Faktoring natomiast, oprócz wymiany międzynarodowej, wykorzystywany jest również przy obrocie krajowym.

Wiąże się z tym fakt, że faktoring jest usługą znacznie mniej skomplikowaną. Korzystają z niego najmniejsze firmy jak i te nowe na rynku. Forfaiting natomiast tyczy się większych przedsiębiorstw.

 

Różnica nr. 2 – cena faktoringu i forfaitingu

Drugą, najważniejszą różnicą jest fakt, że forfaiting jest usługą znacznie droższą niż faktoring. Dzieje się tak z oczywistych względów: pierwsza z wymienionych ukierunkowana jest na długie terminy spełnienia świadczenia. Sięgają one nawet 10 lat. Forfaiter ponosi większe ryzyko kursowe i polityczne. W przeciwieństwie do faktoringu forfaiting jest bez regresu. 

Warto nadmienić także o różnicach samym sposobie rozliczania się z firmą finansującą. W przypadku faktoringu instytucja oferująca usługę wypłaca firmie z niej korzystającej kwotę w wysokości od 70% do 90% wierzytelności. Instytucja oferująca forfaiting wypłaca zaś z góry swemu klientowi 100% wartości wierzytelności pomniejszonej jednak o stopę forfaitingową.

 

Różnica nr. 3 – Jednorazowość forfaitingu i wielorazowość faktoringu

Ze względu na swoją prostotę, usługa faktoringu jest też bardziej elastyczna. Objawia się to choćby tak, że umowa faktoringu może być terminowa lub bezterminowa. Może też tyczyć się jednocześnie kilku wierzytelności. 

Umowa forfaitingu ma charakter wyłącznie jednorazowy. Dotyczyć może też tylko jednej wierzytelności. W przypadku, kiedy chcemy jednak pozyskać takie finansowanie dla kilku transakcji, zmuszeni jesteśmy do zawarcia osobnego kontraktu dla każdej z nich. 

 

Podsumowanie – zestawienie faktoringu z forfaitingiem

Obie opisane w powyższym artykule formy finansowania stanowią dobry sposób na zapewnienie swojej firmie płynności finansowej. Każdą z nich z powodzeniem i stosować można na zagranicznych rynkach. O ile jednak forfaiting ukierunkowany jest na przedsiębiorców realizujących duże kontrakty zagraniczne z odległym w czasie terminem płatności, tak faktoring jest usługą bardziej elastyczną i wygodną. Ostateczna odpowiedź, która z nich okaże się dla nas korzystniejsza, zależy jednak od indywidualnych potrzeb naszego przedsiębiorstwa.

 

Strona 2

Prowadź biznes zgodnie z prawem. Radca prawny Gdańsk.

Odświeżanie logo firmy – kiedy przeprowadzić lifting?